Into the Glacier: wycieczka do tunelu lodowego Langjokull z Rejkiawiku

Hraunfossar i Barnafoss

Hraunfossar nie jest wodospadem w zwykłym znaczeniu. To kilometrowa linia źródeł wypływających spod pola lawowego Hallmundarhraun i wpadających do rzeki Hvita, co oznacza, że Państwo oglądają wodę gruntową, która przebiegła przez porowatą lawę i wychodzi na światło dzienne.

Barnafoss to rwące bystrza bezpośrednio powyżej, wąskie i gwałtowne tam, gdzie rzeka przecina skałę. Program przewiduje około 20 minut przy każdym z nich, co wystarcza na oba punkty widokowe.

Stadnina koni

Przystanek trwający około 40 minut na lokalnej stadninie koni przerywa podróż. islandzkie konie to ta sama linia, która przybyła tu z pierwszymi osadnikami, a rasa od wieków jest zamknięta dla importu, dlatego nie wyglądają jak żadne inne w Europie.

W kategoriach programu jest to przystanek wypełniający, ale jeden z lepszych, bo wypada między dwoma długimi odcinkami drogi.

Wewnątrz czapy lodowej

Główny punkt programu trwa około cztery godziny, łącznie z transportem na lodowiec zmodyfikowanym pojazdem i czasem w tunelu. Korytarze są oświetlone, podłoga równa, a rakietki wydaje się na odcinki, gdzie tego brakuje.

Kombinezony przeciwśnieżne i ochraniacze na buty można pożyczyć. To nietypowe i praktyczne: oznacza, że można przyjść w zwykłych ubraniach na zewnątrz, zamiast kupować sprzęt na jeden dzień.

Dlaczego jest otwarty cały rok

Naturalne jaskinie lodowe powstają zimą, gdy kanały wód roztopowych odpływają i zamarzają, a zamykają się wiosną, gdy ta sama woda otwiera je na nowo lub sklepienie się przerzedza. Dlatego jaskinie Katla są produktem sezonowym, a organizatorzy mówią, że trasa wewnątrz zmienia się w ciągu roku.

Ten tunel został wycięty maszynami w czapę lodową i jest utrzymywany. Nie roztopi się w lipcu, co czyni go pewną opcją na letnią wyprawę i jedynym sposobem, by stanąć wewnątrz lodowca w miesiącach, gdy naturalnych jaskiń już nie ma.

Co się za to traci

Traci się formę. Naturalna jaskinia ma rzeźbione kształty wyrzeźbione przez wody roztopowe oraz warstwy popiołu zapisujące erupcje. Wycięty tunel ma proste ściany i równą podłogę z oświetleniem wzdłuż niego.

Zyskuje się natomiast, oprócz sezonu, dostępność: równy teren, bez wspinaczki i bez czołgania się. Dla podróżnych, którzy mieliby trudność na nierównym dnie naturalnej jaskini, to wersja, która działa.

Lawa pod lodem

Czapa lodowa Langjokull przykrywa systemy wulkaniczne, a pole lawowe, z którego wypływają wodospady tego dnia, Hallmundarhraun, powstało z erupcji pod tą samą czapą około jedenaście wieków temu. Jaskinia Vidgelmir, największa jaskinia lawowa Islandii, to tunel wewnątrz tego spływu i leży w pobliżu na trasie Silver Circle.

Wulkaniczna historia tego miejsca to więc jeden spływ opowiedziany dwa razy: jako źródła przy Hraunfossar i jako tunel do zwiedzania w Vidgelmir. Żaden z nich nie znajduje się na samym lodowcu.

Czego nie zobaczą Państwo

Żadnego krateru, żadnej lawy, żadnej erupcji. W Islandii nic obecnie nie wybucha, a aktualna aktywność koncentruje się na Reykjanes, gdzie urząd meteorologiczny zgłasza unoszenie się gruntu w Svartsengi i spodziewa się kolejnej intruzji w rzędzie kraterów Sundhnukur.

Jeśli chcą Państwo zobaczyć skałę wulkaniczną zamiast lodu, tunel lawowy Raufarholshellir jest 30 minut od Rejkiawiku, kosztuje 72 $ za godzinę i jest otwarty od 9:00 do 17:00 przez cały rok.

Porównanie

Dwie to lód, dwie to skała. Tylko jedna z czterech jest otwarta w każdym miesiącu roku i osiągalna bez specjalistycznego pojazdu.

Co wybrać

Jeśli latem są Państwo w Rejkiawiku i chcą znaleźć się wewnątrz lodowca, to właśnie ta oferta to zapewnia, a dziesięć godzin to cena dotarcia do czapy lodowej.

Jeśli zimą są Państwo na południowym wybrzeżu, naturalna jaskinia pod Katla to lepsze przeżycie za podobną cenę i jedną trzecią czasu. Jeśli po prostu chodzi o wnętrze ziemi, tunel lawowy za 72 $ to najtańsza godzina na tej stronie i nie potrzebuje żadnej pory roku.